Favourites

เราไม่ใช่แฟนเดอะลอร์ดเพราะไม่เคยอ่านหนังสือง่ะ ส่วนดูหนังก็รู้เรื่องบ้างไม่รู้เรื่องบ้าง (ชอบอารากอร์นกับEowynจัง กรั่ก..) อย่างไรก็ตามเคยได้ยินชื่อเสียงเรื่องSilmarillionมาบ้าง ก็เลยคิดอยากลองอ่านขึ้นมาค่ะ เพราะเขาว่าภาษาสวยดีและก็เตรียมใจไว้แล้วด้วยว่าซื้อมาอาจอ่านไม่ได้-*- แล้วก็จริงๆน่อ เราซื้อมาอ่านตอนปีที่แล้ว คิดว่า งืมม.. หนังสือแบบนี้น่าจะลองเปิดๆอ่านตั้งแต่พวกคำนำก่อนดีกว่านะ แต่ก็ข้ามไปอ่านตรงจดหมายของปู่โทลคีนที่เขียนให้ใครหว่า... แน่นอนว่าย่อหน้าแรกสั้นๆเราก็ปวดตา+มึนหัวแล้ว เลยพยายามเปิดดิกชันนารีแบบเรียงคำเลย-*- ผ่านไปสักสองอาทิตย์อ่านไปได้สองหน้าซึ่งเหนื่อยมากๆ จนกระทั่งพบว่าในจดหมาย ปู่โทลคีนมีเขียนเล่าเกี่ยวกับเนื้อเรื่องซิลมาริล เราก็เลยพยยามอ่านอีกด้วยคิดว่าเป็นพื้นฐานก่อนที่จะได้อ่านในบทจริงๆ หลังจากใช้เวลา(หลายวันเป็นอาทิตย์ๆ)อ่านตรงส่วนเรื่องย่อๆหมดปุ๊บ.. ง่าา อยากทวนใหม่ อ่านไม่เคลียร์เลยฟ่ะ เลยเริ่มอ่านใหม่ค่ะ ทีนี้ตกม้าตาย-*- จนต้องวางหนังสือไป แล้วไปอ่านTwilightน่อ ใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะจบเพราะต้องสอบอะไรทั้งหลายแหล่(ไม่อยากไปนึกถึงมันอีก-*-) พอจบแล้ว ในช่วงปิดเทอมก็อ่าน New Moon ซึ่งเป็นเล่มต่อจนจบค่ะ แล้วความพยายามที่จะอ่านเรื่องซิลมาริลใหม่นี้ก็ผุดขึ้นมาอีก โดยตอนแรกคิดว่าตูคงไม่รอดเหมือนเดิมแน่เลย-*- และแน่นอนว่าเราเกือบจะหยุดอ่านอีกแล้วแม้ว่าพยายามสร้างความมั่นใจให้ตัวเองว่าอ่านnew moonจบแล้ว ตัวเองได้เตรียมตัวตั้งนาน จะกลัวไร เลยพยายามดันตัวเองให้อ่าน(เรียกว่าแกะอักขระได้มั้ย)ต่ออีกเรื่อยๆน่อ สรุปว่ากว่าจะอ่านจริงจังได้อีกครั้งก็ใช้เวลาเกือบปีเลยแหนะ =[]="

ความรู้สึกขณะอ่านคือ.. อ่านยากกกก (แหงง่ะ) แต่มันดีค่ะ และเป็นหนังสือที่พิศวงเอามากๆเลยสำหรับความรู้สึกของเราในตอนแรก อ่านแล้วปวดหัวอยากจะพัก แต่พอเงยหน้าออกจากหนังสือก็เหมือนกับว่ามันจะดึงให้เราต้องเอาหน้ากลับเข้ามาที่หนังสือเพื่ออ่านต่ออีกอยู่เสมอๆเลย ต้องใช้สมาธิมาก พอจับบริบทได้สองสามบรรทัดก็เริ่มรู้สึกระทึกแล้วจนตัวเองปาดสายตาอ่านอย่างรวดเร็วโดยไม่รู้ตัวเลยจริงๆ(ก็มันมันดีนี่นะ) แต่แล้วก็รู้สึกตัวได้ว่าอ่านไม่รู้เรื่องแล้ว ต้องหยุด กลับขึ้นไปอ่านและทำความเข้าใจใหม่อีกครั้ง(แล้วก็เริ่มย่อหน้าต่อไปอย่างงงๆ) กว่าจะอ่านได้แต่ละย่อหน้า... มันจะวนเวียนอย่างนี้บ่อยๆ เป็นหนังสือที่อ่านแล้วรู้สึกมันและรู้สึกเหนื่อยในเวลาเดียวกัน 

Silmarillionเป็นเรื่องเกี่ยวกับสงครามแย่งชิงอัญมณีที่บรรจุแสงของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ไว้ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนโลกก่อนเรื่องเดอะลอร์ดค่ะ จะเริ่มเล่าถึงตั้งแต่ตอนกำเนิดโลกในจินตนาการของปูโทลคีนน่อ ว่ามีIllúvatarเป็นเหมือนเทพที่ยิ่งใหญ่ในจักรวาล และมีพวกAinurที่ "ถูกสร้างมาจากความคิดของเขา" พอIllúvatarสร้างโลกที่เป็นวงกลมได้แล้ว(ความรู้สึกตอนบรรยายโลก รู้สึกเหมือนว่าโลกในสมัยแรกแบนเลย ใช่มั้ยง่ะ?) ก็ส่งเหล่าAinurลงไปดูแลรักษาและสร้างสรรค์โลกเพื่อเตรียมโลกไว้ให้สำหรับสิ่งมีชีวิตที่เรียกกันว่า the Children of Illúvatar เมื่อAinurสิบกว่าตนลงไปยังโลกแล้วจะถูกเรียกว่าพวกValar เป็นเหมือนเทพที่มองไม่เห็นแต่จะปรากฏตัวในรูปร่างของคน แต่ละตนจะมีหน้าที่แตกต่างกันไป อย่างManwëเป็นวาลาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดน่อ เป็นเหมือนเทพแห่งลมและอากาศ Yavannaเป็นเทพีแห่งพืชผล คอยปลูกต้นไม้ให้เจริญงอกงามบนโลก Ulmoเป็นเทพแห่งท้องทะเล เป็นต้น เราจะมองไม่เห็นพวกเขา บางทีการที่ต้นไม้อยู่ดีๆก็งอก อาจเพราะเป็นตามธรรมชาติก็ได้ แต่จริงๆแล้วยาวานน่าสุดสวยเป็นคนปลูกหรือลุงอัลโม่อาจอารมณ์เสียทำท้องทะเลปั่นป่วน ทุกตนก็ช่วยเหลือกันดี แต่มีวาลาตนนึงคือMelkor ตัวร้ายสุดโฉด(ที่ทำข้าพเจ้ากรี๊ดเค่อะ) เขาอยากจะครอบครองโลกทั้งหมดเสียเองแต่โดนManwëฉะ เลยคอยจองล้างจองผลาญผลงานของเหล่าวาลาร์ที่ทำขึ้นไว้บนโลก เมลเคอร์เลยโดนแบน(เหอะๆๆ)

ตอนแรกอ่านแล้วรู้สึกชอบตัวร้ายตัวนี้ขึ้นทันที ตอนแรกๆเชียร์พี่แกมากมาย พอหลังๆเราก็เอาแต่ลุ้นว่าเมื่อไหร่มันจะตายเสียที เพราะเห็นในเดอะลอร์ด เซารอนเป็นใหญ่ง่ะ

ต่อไปนี้ถ้าเล่าผิดก็ขอโทษด้วยค่ะ เนื่องจากความอ่อนด๋อยภาษาปะกิด ตอนนั้นดินแดนที่วาลาร์เสกสรรขึ้นโดนเมลเคอร์ทำลายเรียบ ทำให้ความมืดเข้าปกคลุมดินแดนไปทั่ว ในช่วงที่เอลฟ์ สิ่งมีชีวิตพวกแรกที่Illúvatarสร้างถือกำเนิดขึ้น(เรียกว่าThe First Born)FëanorบุตรของFinwëสร้างอัญมณีสามอันขึ้นและนำแสงของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ยาวานน่าปลูกไว้ ถือเป็นแสงแรกของโลก(ชอบจังที่ปู่โทลคีนเขียนในจดหมายประมาณว่าแกไม่อยากให้แสงอาทิตย์เป็นแสงแรกของโลกเหมือนนิยายอื่นๆเท่าไหร่)ใส่ไว้ในอัญมณีก่อนที่ต้นไม้เหล่านั้นจะโดนเมลเคอร์ทำลายค่ะ เอ่ออ แล้วไปๆมาๆ เมลเคอร์(ที่โดนเหล่าวาลาร์จับไปขังคุกสำนึกผิดหลายครั้งหลายครา)ก็ขโมยอัญมณีได้ชิ้นนึงไปประดับไว้บนหัว ทำตัวเป็นดาร์กลอร์ด แถมเหล่าวาลาร์ยังอ้างสิทธิ์ในการครอบครองซิลมาริลไว้ Fëanorกับลูกๆและน้องๆคนละแม่ๆก็เลยขอสาบานว่าจะชิงเอาอัญมณีมาให้ได้แถมยังพูดจาดูหมิ่นวาลาร์อีก

แล้วไงต่อหว่า.. เอ้อ พวกFëanorกับบรรดาพรรคพวกเลยยกทัพออกไปชิงซิลมาริลกลับมาค่ะ แต่ว่าไม่สำเร็จ เลยตั้งอาณาจักรกันอยู่Middle-Earth แบ่งเป็นเผ่าๆ มีเอลฟ์เขียว เอลฟ์เทา เอลฟ์มืด(อ่านแล้วงงมากๆ) ทั้งหมดนี้เป็นไฮเอลฟ์ (เอลฟ์ไฮโซ) รวมๆแล้วเรียกว่าพวกNoldorน่อ

อ้าก เล่าได้แค่นี้แหละค่ะ เอิ๊กๆ แล้วจากนั้นก็จะเป็นตอนยิบย่อยออกไปอีกค่ะ แต่ละบทจะมีตัวละครที่มีบทบาทสำคัญต่างๆกันไปน่อ แต่ที่อ่านแล้วชอบและพอจำได้คือ เบเรนกับลูธิเอน และ ทูริน ทูรัมบาร์ค่ะ

เล่มที่เราอ่านเป็นปกเวอร์ชั่นแบบนี้ค่ะ อยากได้แบบเรือใบข้างบนมากๆ ภาพสวยดี
(ต่อไปนี้บ่นระบายความชอบนิดๆ ออกแนวสปอยน่อ ระวัง-*- เหอๆ)

เบเรนกับลูธิเอน(อ่านงี้ใช่ปะ-*- ไม่ค่อยกล้าพิมพ์ภาษาไทยง่ะ เพราะอ่านชื่อไม่ค่อยถูก กว่าจะรู้ว่าเขากำหนดตัวอักษรว่าอ่านยังไงก็เล่นอ่านมั่วไปครึ่งเล่มแล้ว(ดันบอกไว้ท้ายเล่มซะงั้นง่ะ)) ตอนอ่านแล้วรู้สึกอิ๊อ๊างมากๆ กร๊ากๆๆ ก็แหม Silmarillionมันเกี่ยวกับสงครามนี่เนอะ ส่วนใหญ่ก็มีแต่ฉากต่อสู้รบกัน มาเจออะไรโรแมนติกๆเราอ่านก็กลิ้งไปกลิ้งมาน่อ รู้สึกเขินกับเบเรนจริงๆเลยตอนเจอลูธิเอนเนี่ย แอบนึกขำนิดๆตอนลูธิเอนไต่ลงจากบ้านต้นไม้ด้วยผมของตัวเองค่ะ นึกอยู่ในใจ ปู่โทลคีนเล่นมุกไร นึกถีงราพันเซลขึ้นมาเฉยเลย มีครั้งนึงลองค้นหาบอร์ดเรื่องซิลฯ แล้วเจอคอมเม้นท์ของคนๆนึงบอกว่า ชอบตรงส่วนนี้มากๆ คือปกติแล้ว ตัวละครชายตามแบบเทพนิยาย เอ่อ.. ขอเรียกเป็นเจ้าชายกับเจ้าหญิงละกันนะ คือเจ้าหญิงมักจะถูกจับตัวไปแล้วเจ้าชายต้องไปช่วย แต่ลูธิเอนซึ่งเป็นตัวละครฝ่ายหญิงกลับต้องไปช่วยเบเรน และแทนที่เจ้าชายจะไต่ขึ้นไปช่วยเจ้าหญิงบนหอคอย ลูธิเอนกลับใช้ผมปีนลงมาเพื่อช่วยเบเรนที่ถูกขังคุกใต้ดินข้างล่างหอคอย ง่า อ่านแล้วก็รู้สึก ทำไมเราไม่ได้สังเกตเลยล่ะนี่ >w< น่าสนใจดีมากๆเลย

ส่วนทูริน ทูรัมบาร์ ก่อนที่จะได้อ่าน ก็รู้จักเรื่องThe Children of Húrinมาก่อนแล้วน่อ แถมซื้อมาล่วงหน้าด้วย กะว่าอ่านซิลจบจะอ่านฮูรินต่อเลย เหอๆ ทำให้พอถึงช่วงยุคที่สามก็รีบอ่านแบบแหวกแหกโค้ง จับบริบทไม่ได้(ตูเลยไม่รู้เรื่องเลย-*-) แถมที่ตั้งใจจะอ่านให้ได้ว่ามอก็อธมันจะตายไง กลายเป็นว่า อ่านไปๆ แล้วมีหน้านึงบอกว่ามอก็อธดับไปแล้ว ข้าพเจ้าเลยงง มันตายตั้งแต่เมื่อไหร่วะ ทำไมฉันอ่านไม่เห็นเจอเลยง่ะ

ทูรินอ่านแล้วโฮกมากค่ะ ชีวิตอะไรจะบัดซบได้ถึงเพียงนี้ TOT อ่านแล้วรู้สึกแอ๊งตลอดบทเลยง่ะ โดยเฉพาะตอนเบเลกม่องนี่เรา... อะไรฟ้าา ปัดโธ่.. ซะงั้น-*- กับนิเอนนอร์ค่ะ อ่านแล้วช่างเศร้าง่ะ อ่านคอมเม้นท์คนนึงบอกไว้ขำๆว่า ทูรินช่างมีปัญหากับรักสามเส้าเนอะ เหอๆ เห็นด้วยง่ะ ว่าแต่ว่า แม่นางเอลฟ์(ชื่อไรลืมแล้ว) จริงๆแล้วทูรินก็น่าจะปิ๊งนะ (เป็นเอลฟ์เชื่อว่าสวยอยู่แล้ว) แต่ดูเหมือนโทลคีนจะเก็บให้นิเอนนอร์แต่เพียงผู้เดียวอย่างไงอย่างงั้น >w<  ตอนอ่านจบแล้วรู้สึกหัวใจหล่นตุ่บ ทวนนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมา... ถ้าตัวละครในเรื่อง ตัวนี้ๆๆๆไม่ทำอย่างนี้.. ตัวนั้นๆๆไม่ทำอย่างนั้น.. รู้สึกเหมือนพยายามสาวเข้าไปเรื่อยๆให้มันถึงต้นตอเลย มันก็คงไม่เกิดขึ้น.. อะไรอย่างนั้นหรือเปล่า? เหอๆ พอมาอ่านThe Children of Húrinแล้ว ตอนเริ่มอ่านรู้สึกระทึกนิดหน่อยน่อ ที่จำได้ว่าอ่านแล้วนึกภาพจนตะลึงคือวิ่งเอาดาบไล่เอลฟ์ขี้อิจฉาตกหน้าผาตาย, ทูรินทำหัวหน้าโจรคอหักคาโต๊ะ กับตอนฆ่า.. จำชื่อไม่ได้ ท้ายๆเรื่องพอดี อ่านแล้วสะเทือนใจ หลังจากอ่านจบข้าพเจ้าก็เหมือนangstไปหลายวันง่ะ รู้สึกครึ่งหนึ่งว่าเหมือนกับอยากจะหยิบขึ้นมาอ่านอีกครั้ง แต่ก็ไม่... โอ๊ย ทูรินๆๆๆ TOT

(เอ็นทรี่นี้เริ่มอัพตั้งแต่เดือนกรกฏา อัพครั้งที่สองเดือนสิงหา และอัพอีกครั้งปลายเดือนนี้ อ้าก เ+น่+า)

ตอนนี้อ่านเดอะลอร์ดอยู่น่อ(ยอมรับว่าเชย :p) ได้แค่ครึ่งเล่มของเล่มหนึ่งเองค่ะ จะพยายามต่อ-*-(พรุ่งนี้หมดเขตคืนหนังสือ แต่จะยืมต่อไปเรื่อยๆ) แต่เล่มที่อ่านมันดันเป็นเล่มรวมทั้งสามเล่มเลย อ้ากก หนักโคตตรร แต่ก็แบกไปไหนมาไหนได้ทุกวัน กระดูกหลังจะคดเอาจริงๆ T_T

http://www.tednasmith.com/silmarillion เว็บคนวาดภาพประกอบเรื่องSilmarillion เข้าไปดูแล้วช่วยเติมเต็มจินตนาการเราได้ดีจริงๆ

 

by John Howe http://www.john-howe.com
เว็บนี้เราก็ชอบเข้าไปดูผลงานเขาบ่อยๆเหมือนกัน

เป็นภาพที่ชอบมากๆน่อ ตอนอ่านนึกภาพตามไม่ออกง่ะ เพราะจับบริบทเอา(แค่รู้ได้ว่าเท้ามันโดนตัด กร้าก แต่เพราะอะไรน้า ตัวละครในเรื่องนี้มักจะเสียมือมากกว่าขา/เท้านะ)

edit @ 30 Aug 2008 21:41:42 by [EniledA]-’๐

edit @ 31 Aug 2008 09:40:31 by [EniledA]-’๐

Comment

Comment:

Tweet

รักกกกกกกกกซิลมาริลค้าาาาาา
รักปู่โทลคีนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ~!!!

#5 By Narwainwen_Earendil ~~!!! on 2013-03-11 15:24

อะไรเนี่ยเมย์

sad smile

#4 By grammarman on 2008-10-27 20:50

โฮฏ ไม่เคยอ่านเลยค่า 55 แต่ว่ากำลังลองอ่านเดอะลอร์ดอยู่พอดี (ภาคไทย นะค๊า มิมีปัญญาอ่านอิ้ง 55+) ดูท่านโทลคีนเป็นคนที่จินตนาการสูงส่งมากๆเลยค่ะ แถมบางอย่างเราอ่านๆไปก็ชักงงว่าเอ๊ะ นี่เป็นเรื่องจริงหรือว่าแต่งกันแน่หว่า

ยังไงก็สู้ๆนะคะ! อ่านๆๆ

#3 By Revamp on 2008-09-10 13:46

ส่วนตัวแล้ว หนังสือของโทลคีนเป็นอะไรที่อ่านยากค่ะ ทั้งภาษาที่ใช้ การเรียบเรียงหรือการเขียน ทำให้อ่านยากสุด ๆ ค่ะ เดอะลอร์ดยังไม่มากเท่าไหร่ แต่ซิลเนี่ย เหมือนอ่านประวัติศาสตร์หรือบทความมากกว่าอ่านนิยายเลยค่ะ อ่านจบได้ ถือว่าเก่งมาก ๆ ค่ะ

ท่านเมลคอร์เป็นขวัญใจแม่ยกค่ะ ฮิ้วววววววว

ไม่รู้ว่าจะเลื่อนหรือดองอีกไหมนะคะ แต่ซิลเวอร์ชั่นไทยน่าจะเสร็จงานหนังสือนี้ค่ะ แต่คิดว่าอาจจะไม่ได้ออกขาย ดูท่าทางทูรินเวอร์ไทยจะเงียบ ๆ ทางสำนักพิมพ์ไม่รู้จะกล้าพิมพ์ซิลขายหรือเปล่า เอิ๊กกก ๆ

#2 By BeeJang on 2008-09-01 20:34

ขอให้อ่านจบนะคะจะได้ไม่โดนปรับbig smile

#1 By Meowzilla Zilla on 2008-08-31 10:10

free counters